.csv — Door Komma's Gescheiden Waarden Bestand
N/A (Standardized format) · 1972
Wat is een .csv-bestand?
Een CSV-bestand (Comma Separated Values) is een platte tekstbestand dat tabulaire gegevens (getallen en tekst) in een eenvoudig formaat opslaat. Elke regel in het bestand vertegenwoordigt een gegevensrecord, en elk record bestaat uit één of meer velden die gescheiden zijn door komma's. CSV-bestanden worden veel gebruikt voor het uitwisselen van gegevens tussen verschillende applicaties en databases, vooral bij het omgaan met grote datasets.
Programma's die .csv-bestanden openen
| Platform | Programma | ||
|---|---|---|---|
| Windows | Microsoft Excel | Betaald | Officieel |
| LibreOffice Calc | Gratis | ||
| Notepad++ | Gratis | ||
| macOS | Apple Numbers | Gratis | Officieel |
| LibreOffice Calc | Gratis | ||
| TextEdit | Gratis | Officieel |
Veelvoorkomende problemen met .csv-bestanden
Veelgestelde vragen
Het grootste voordeel van CSV-bestanden is hun eenvoud en brede compatibiliteit. Omdat ze platte tekst zijn, kunnen ze gemakkelijk worden gelezen en geschreven door vrijwel elke programmeertaal, spreadsheetsoftware of databasesysteem, waardoor ze ideaal zijn voor gegevensuitwisseling.
Nee, CSV-bestanden zijn ontworpen om alleen platte tekstgegevens op te slaan. Ze kunnen geen afbeeldingen, grafieken direct insluiten of complexe opmaak zoals vetgedrukte tekst of celkleuren toepassen. Voor dergelijke functies zijn spreadsheetformaten zoals XLSX of ODS geschikter.
Hoewel het basisprincipe van begrensde platte tekst consistent is, kunnen CSV-bestanden variëren in hun specifieke scheidingsteken (bijv. komma, puntkomma, tab), tekstkwalificatie (bijv. dubbele aanhalingstekens) en tekenkodering. Deze variabiliteit vereist soms dat gebruikers deze opties opgeven bij het importeren van gegevens.
Technische details
CSV-bestanden zijn gestructureerd als platte tekst, waarbij elke regel een record afsluit en typisch een komma (of een ander gespecificeerd scheidingsteken) gebruikt om velden binnen dat record te scheiden. Hoewel er geen officieel "magic number" of byte-signatuur is, geven de eerste paar regels vaak headerinformatie of datastructuur aan, waardoor ze identificeerbaar zijn op basis van inhoud in plaats van specifieke bestandsheaders.